Na temat akustyki zaproponowalem otwarcie osobnego działu, wstrzymajmy więc dyskusję.
Kontynuując jednak o skrzypcach Kazmoda.
Cytuję:
Wiadomo, ze nie ma ani jednego uswieconego miejsca podstawka
No to właściwie moglibysmy rozpocząć dyskusję.
Podstawek w skrzypcach jest ruchomy, niejednokrotnie skrzypkom sie przesuwa w trakcie eksploatacji, zwłaszcza jak płyta nowa bez wyrobionych dziur a lakier twardy.
Widziałem bardzo do przodu wysuniete podstawki, tak ze dwa milimetry, a to dlategoż ponieważ jak struna się wyeksploatowywuje to trzeba ja podciągać, i ze struną niekiedy muzykowi "idzie" też podstawek.
Niektórzy też luzują struny co jakiś czas.
Struny się zmienia, i tak dalej.
Dlatego warto smarowac pod strunami grafitem, żeby efekty "chodzenia" zminimalizować.
Użytkownik będzie jednak tak czy tak korygował podstawek, dlatego mimo że miejsca "uświęconego" nie ma, to sa przekonania użytkowników na temat tego gdzie ten podstawek ma być.
Podstawka w skrzypcach niestety więc nie umieszcza lutnik, umieszcza go uzytkownik.
Wypuszczając skrzypce "w świat" należy sie spodziewać że podstawek będzie trafiał tam gdzie go użytkownicy przesuną kierując się swoimi przyzwyczajeniami.
Przyzwyczajenia sa dwa:
(1) Patrzymy gdzie są wewnetrzne nacięcia między efami. Tam ma być "linia plecków" podstawka, tj. ta pod kątem 90 stopni do powierzchni.
(2) Patrzymy gdzie są wewnetrzne nacięcia między efami. Tam ma być "linia środkowa" podstawka.
Liczne przykłady zdjęciowe na obie wersje.
Jak sądzicie, która opcja jest popularniejsza?